Spyros Petousis

  Όσο διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές τόσο ξεκαθαρίζει το τοπίο και οι προθέσεις των κομμάτων. Στον ΔΗΣΥ υπάρχει μόνο η υποψηφιότητα του προέδρου του Αβέρωφ Νεοφύτου. Στο ΑΚΕΛ έχει αποκλεισθεί η υποψηφιότητα των Αβέρωφ -Χριστοδουλίδη και αρχικά εκτός συζήτησης τα ονόματα των αρχηγών των κομμάτων για διευκόλυνση της συνεργασίας της αντιπολίτευσης με ανεξάρτητο κοινό υποψήφιο. Στο ΔΗΚΟ υπάρχουν τρείς τάσεις. Η επικρατέστερη αυτόνομη κάθοδος του προέδρου του Νικόλα Παπαδόπουλου, η υποστήριξη του τέως υπουργού εξωτερικών Νίκου Χριστοδουλίδη ως εναλλακτική παράμετρος και το σενάριο υποστήριξης εκλέξιμου ανεξάρτητου υποψηφίου της αντιπολίτευσης. Στην ΕΔΕΚ πιθανότερο είναι να αποκλείουν συνεργασία με τον ΔΗΣΥ, αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο υποψηφιότητας Χριστοδουλίδη εάν υποστηριχθεί από άλλες δυνάμεις και η υποστήριξη Κολοκασίδη στον πρώτο γύρο ο οποίος είναι αντί ομοσπονδιακός αλλά έχει λιγότερες πιθανότητες επιτυχίας. Η ΔΗΠΑ υποστηρίζει την υπο...

Το φιάσκο της αποχώρησης των ΗΠΑ με την χαοτική εκκένωση των δυτικών από το Αφγανιστάν μαζί με την πρόσφατη ανακοίνωση της συμμαχικής ασφάλειας (AUKUS) μεταξύ των τριών χωρών Αυστραλίας, ΗΒ και ΗΠΑ που προκάλεσε τον καβγά με την Γαλλία, αποτέλεσαν την καταλυτική αιτία για την ΕΕ να επαναφέρει το αίτημα για στρατηγική αυτονομία. Η αλλοπρόσαλλη πολιτική των ΗΠΑ που στρέφεται γεωπολιτικά στην Θάλασσα της Κίνας έχει δώσει χώρο στο όραμα του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για στρατιωτική, οικονομική και τεχνολογική ανεξαρτησία καθιστώντας την ΕΕ υπερδύναμη αποφασισμένη να αναλάβει περισσότερη ευθύνη για την ασφάλεια και την άμυνα της στην Μεσόγειο Θάλασα, την Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή. Επιπλέον η παρουσία της Γαλλίας στον Ειρηνικό ωκεανό μαζί με την συμμαχία της Ινδίας στον Ινδικό της προσδίδει  περισσότερη υπερατλαντική αίγλη ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Πέραν των πιο πάνω η έξοδος του ΗΒ και η αλλαγή σχηματισμού κυβέρνησης στην Γερμανία με πιθανόν τον συνασπισμό...

Η κατοχική Τουρκία μαζί με την Τουρκοκυπριακή ηγεσία έχουν κάνει το μεγάλο λάθος να καταθέσουν λύση δύο κρατών στην άτυπη πενταμερή της Γενεύης για το Κυπριακό παραβιάζοντας το πλαίσιο λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ) που περιγράφεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου  Ασφαλείας (ΣΑ). Επιπρόσθετα με την έναρξη του εποικισμού της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου έχουν παραβιάσει με τον πιο προκλητικό τρόπο τα σχετικά ψηφίσματα 550 και 789 του ΣΑ που προνοούν την παράδοση της πόλης των Βαροσίων στους νόμιμους κατοίκους της υπό την διοίκηση του ΟΗΕ. Με αυτές τους τες ενέργειες έχουν αποκαλύψει τις προθέσεις τους για προσάρτηση του βορείου κατεχόμενου εδάφους στην Τουρκία και στην καλύτερη περίπτωση μέσω της συνομοσπονδίας τον πλήρη έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου με απώτερο στόχο την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) και την σταδιακή κατάληψη της. Είναι ολοφάνερο προς την διεθνή κοινότητα ότι η επίλυση του Κυπριακού μέσω συνομιλιών έχει ενταφιασθεί με το πρόβλημα ν...

Με την έναρξη του εποικισμού της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου και την κατάθεση λύσης δύο κρατών στην άτυπη πενταμερή διάσκεψη από την Τουρκία/Τουρκοκυπριακή ηγεσία έχει ενταφιασθεί η προοπτική επίτευξης συνολικής λύσης στο Κυπριακό. Το αποτέλεσμα της κακής  διαχείρισης του εθνικού μας προβλήματος από τον πρόεδρο Αναστασιάδη κατέληξε σε ένα πλήρες αδιέξοδο. Η προεδρική δήλωση του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) και η αναμενόμενη αντίδραση της ΕΕ που ακολούθησε αποτελούν θετική εξέλιξη, χωρίς όμως ουσιαστικό τρόπο σπασίματος του αδιεξόδου. Το τι πρέπει να γίνει θα το αναλύσω πιο κάτω : 1.     Η ανάγκη για νέα στρατηγική μαζί με την Ελλάδα επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα. Η στρατηγική μας θα πρέπει να επικεντρωθεί στην εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΣΑ, που μπορεί να επιτευχθεί μέσα από κυρώσεις κατά της Τουρκίας. 2.   Ως κράτος μέλος του ΟΗΕ να διεκδικήσουμε από το ΣΑ την έμπρακτη στήριξη του εναντίο της παραβίασης του διεθνούς δικαίου από τις εξόφθαλμες παράνομες ...

Το εθνικό μας πρόβλημα διέρχεται μια απελπιστική περίοδο στασιμότητας με τον ΓΓ του ΟΗΕ να ελπίζει ότι ο τετραγωνισμός του κύκλου είναι εφικτός στην πολιτική και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ερσίν Τατάρ να δηλώνει ότι γνωρίζει πως να το πετύχει. Στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (ΕΣ) ο Πρόεδρος μας ικανοποιήθηκε με τις αυτονόητες διαβεβαιώσεις περί διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας (ΔΔΟ) ως την μόνη βάση λύσης και του σεβασμού των ψηφισμάτων 550 και 789 του ΟΗΕ για τα Βαρώσια. Η Τουρκία αλώβητη και μακριά από κυρώσεις επιβραβεύεται να πάρει τα δισεκατομμύρια της θετικής ατζέντας για το προσφυγικό ενώ εμείς θα μείνουμε με την ελπίδα για ένα νέο veto  του προβλέψιμου Προέδρου μας στην μελλοντική αναβάθμιση της τελωνειακής της ένωσης η οποία αρχίζει εργασία εκσυγχρονισμού της σε τεχνικό επίπεδο και η Ελλάδα βολεύεται με ένα ήσυχο καλοκαίρι για το τουρισμό της. Σε αυτή την απελπιστικά στάσιμη κατάσταση, όπου αναμένεται η κάθοδος του Ερντογάν στα Βαρώσια για να ανακοινώσει ίσως το άνοιγμα του...

Παρακολουθώντας την συζήτηση στο κανάλι Ωμέγα των πολιτικών ηγετών των τεσσάρων μεγαλύτερων κομμάτων ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ κατέληξα στο πιο κάτω συμπέρασμα για το προφίλ εκάστου χωρίς να χρειάζεται να αναφερθώ ονομαστικά. Με ανεξάρτητη σειρά 1) ο συντηρητικός ηγέτης που μένει διαχρονικά συνεπής στις απόψεις και πεποιθήσεις του 2) ο παμπόνηρος ηγέτης που εναλλάσσεται απόψεων προσαρμοσμένος στη διατήρηση ενός πελατειακού και διεφθαρμένου κατεστημένου 3) ο περήφανος ηγέτης που καυχιέται για τον πατριωτισμό του και το αλάθητο της πολιτικής του 4) ο συγκροτημένος ηγέτης με καθαρό λόγο και διεξοδική πολιτική. Νομίζω είναι εύκολο να αντιληφθείτε ποιο προφίλ ταιριάζει στους τέσσερεις ηγέτες των προαναφερθέντων κομμάτων (quiz who ’ s who ). Πιστεύω ότι ένα κόμμα είναι προοδευτικό εάν καταφέρνει να ανανεώσει την ηγεσία του όταν η πολιτική της είναι αποτυχημένη. Στην Κύπρο η ανανέωση δεν μπορεί να γίνει εσωκομματικά διότι δεν υπάρχει η πολιτική ωριμότητα ανάμεσα στα μέλη των κομμάτων στα στεγα...

Καθώς πλησιάζει η 30 Μαΐου μέρα της κάλπης η κυβερνητική μηχανή της προπαγάνδας αυξάνει στροφές υπό την καθοδήγηση του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος έπρεπε να ντρέπεται για τα κατορθώματα της διακυβέρνησης του. Θα αποφύγω να αναφερθώ στα δύο φλέγοντα θέματα, της διαχείρισης της πανδημίας και της στήριξης της οικονομίας, για δύο κυρίως λόγους. Πρώτο γιατί θα   δώσω την ευκαιρία στον καθένα να με χαρακτηρίσει με ευκολία λαϊκιστή και δεύτερο δεν είναι του χαρακτήρα μου να κεφαλοποιήσω επιχειρήματα κατά των κυβερνώντων βασισμένα στην απόγνωση των συνανθρώπων μου λόγω της οικονομικής μιζέριας από το κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων των. Πόσον μάλλον χρησιμοποιώντας τα βιώματα τους από την ταλαιπωρία, τον πόνο και την απώλεια ζωών λόγω της πανδημίας που μας έπληξε. Επιπλέον θα θεωρήσω ως ελαφρυντικό την άποψη ότι ήταν πρωτόγνωρο γεγονός η πανδημία και οι οικονομικές συνέπειες της. Όμως θα σταθώ σε δύο σοβαρά θέματα που έβλαψαν την χώρα μας ανεπανόρθωτα και για μένα είναι ασυγχώρητ...